Toevallig waren wij afgelopen zomer in het hoofdstedelijke Vondelpark om gratis (een deel van) de cabaretvoorstelling van Micha Wertheim te zien. Ja, we kennen hem een beetje maar los daarvan vinden we hem ook geniaal. In de voorstelling zat een reeks vlijmscherpe grappen over lichamelijk gehandicapten, die in onze opinie eigenlijk over racisme ging (maar we kunnen ons vergissen). Vooraan zat (of eigenlijk soortvan lag in een ligrolstoel)iemand met een zware lichamelijke handicap. ‘Vond je dat nou niet moeilijk?’ Vroegen we na afloop aan Micha. Dat vond hij niet want hij dacht dat ook gehandicapten wel begrepen dat die grappen in geen geval letterlijk moesten worden genomen. De gehandicapte meneer bleef de hele voorstelling zitten -eh, liggen- dus dat zat wel snor. In Roermond echter begon iemand in een rolstoel te huilen en verlieten hij en verschillende andere mensen de zaal. We kunnen dit ons van de gehandicapte nog wel voorstellen, soms heb je gewoon geen zin om het mikpunt van spot te zijn, zelfs niet als die spot niet jou betreft maar een algemeen probleem zoals racisme, maar van de andere Roermondenaren vinden wij het flauw. Humor doet soms een beetje pijn, ja. Maar dat is juist goed. We hopen dat de kleinzerige Roermondenaars hun geld terug hebben gekregen en dat ze ’s avonds lekker een dvd’tje van Guido Weijers of Jochem Myer hebben gekeken, das pas lachen man! SvD
